Έτσι άρχισε η μαραθώνια κολύμβηση στην Ελλάδα με πρωτοπόρο τον Ιάσονα Ζηργάνο που άνοιξε τον δρόμο με τα υπεράνθρωπα κατορθώματα του , για να γίνουμε σήμερα όλοι εμείς οι συνεχιστές του.
Στρατιωτικός στο επάγγελμα, γεννήθηκε στον Βόλο το 1909 και είχε 9 αδέλφια.
Ασχολήθηκε από μικρός με τον αθλητισμό και ιδιαίτερα με την κολύμβηση, αγαπούσε την μουσική και έπαιζε φλάουτο και μαντολίνο.
Είχε πολλές επιτυχίες και νίκες στον ακοντισμό και στα 1500 μέτρα στον στίβο, στην ελληνορωμαϊκή πάλη, στο μονόζυγο , την πυγμαχία , την αναρρίχηση , την ξιφασκία και την ιππασία.
Πολέμησε κατά των Ιταλών και τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείων Ανδρείας (28/8/41),τον πολεμικό Σταυρό Γ΄ τάξεως
(12/8/42), Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων (23/3/42) και το μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας (6/3/46)
το 1950 παραιτήθηκε από τον στρατό ώστε να διαμένει μόνιμα σε παραθαλάσσιο μέρος ώστε να προπονείται καθημερινά.
Κατά την διάρκεια του πολέμου συνέχισε να προπονείται όποτε έβρισκε ευκαιρία , σε ποτάμια λίμνες , ακόμα και δεξαμενές κάτω από φοβερά αντίξοες συνθήκες , ώστε να παίρνει μέρος στους αγώνες.
Τον Σεπτέμβριο του 1949 κολύμπησε για πρώτη φορά την Μάγχη κάνοντας έναν συγκλονιστικό αγώνα και τερματίζοντας σε Ακόμα κολύμπησε την Μάνχη το (1950,1951,1954,1959)
Κολύμβησε με επιτυχία κάνοντας 2 φορές τον γύρο του Μανχάταν, 2 φορές το πέρασμα του Βοσπόρου , και 2 φορές τον Νείλο.
Πήρε μέρος σε πολλούς ακόμα μαραθώνιους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το 1959 μετά το 5ο πέρασμα της Μάγχης επιχείρησε να κολυμπήσει από την Ιρλανδία στην Σκοτία .
Αφού πάλεψε επί 17 ώρες με την παλίρροια και το παγωμένο νερό και αφού βρισκότανε μόλις 3 μίλια από την ακτή η καρδιά του τον πρόδωσε και άφησε την τελευταία του πνοή στην αγαπημένη του Θάλασσα.
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΑΝΔΡΑ.