ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ. Ενας καταπληκτικός αγώνας και άψογη η διοργάνωση του είναι τα πρώτα λόγια που μπορώ να αναφέρω για αυτόν τον αγώνα. Οι διοργανωτές κάνανε καταπληκτική δουλειά και παρά την δυσκολία και επικινδυνότητα ενός αγώνα υψηλού ψύχους δεν είχαμε ούτε ένα ατύχημα ούτε μία κακιά στιγμή. Η Παλίρροια Ε.Π.Ε αξιοποίηση Ακτών Ελλάδος , η Ενωση Ελλήνων Ναυαγοσωστών, η Ναυαγοσωστική Ακαδημία Βορείου Ελλάδος και η συμβολή του Λιμενικού Σώματος Θεσσαλονίκης των Ο.Υ.Κ. του σωματείου φουσκωτών σκαφών Θεσσαλονίκης του Αστυνομικού τμήματος Ν. Επιβατών κ.α. συνετέλεσαν στο άψογο αυτό αποτέλεσμα που θέτει την παρακαταθήκη για την μελλοντική παγιοποίηση του αγώνα . Για την ιστορία τώρα , τον αγώνα αναμέναμε όλοι μας με ιδιαίτερο ενδιαφέρων, η παραλία κυρίως τις προηγούμενες μέρες πριν τον αγώνα είχε μετατραπεί σε προπονητήριο από το πλήθος των αθλητών που προετοιμάζονταν σε θερμοκρασίες νερού από 6,5 - 10 βαθμούς Κελσίου καθόλη την διάρκεια των προηγουμένων ημερών και με όλες τις καιρικές συνθήκες. Ενας από αυτούς ήμουνα και εγώ που σχεδόν κάθε μέρα στις 9πμ το πρωί βρισκόμουνα να κολυμπάω στα παγωμένα νερά του Θερμαϊκού. Δεν είχα προηγούμενη εμπειρία σε τέτοιου είδους συνθήκες και ίσως να μην το επιχειρούσα ποτέ αν δεν με ενθάρρυνε ο Γιώργος Μαθάς που με βοήθησε σημαντικά να καταλάβω ότι το κολύμπι στο κρύο είναι απλά και μόνο ψυχολογική υπόθεση ( χωρίς βέβαια ακρότητες υπερεκτίμησης των σωματικών δυνατοτήτων και χωρίς να παραβλέπουμε και τους φυσικούς παράγοντες), είχε δίκιο η συγκινήσει που ένιωσα και νιώθω γιατί από εδώ και πέρα θα συνεχίσω, ήταν ανεπανάληπτη συγκλονιστική . Η ημέρα το πρωί ξεκινούσε στην παραλία με λίγες διατάσεις στην ακτή , μετά σιγά σιγά έμπαινα στην κρύα θάλασσα, τις πρώτες μέρες μου φαινόταν ότι δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω κρύωνα πολύ νόμιζα πως θα έμενα από καρδιά , αυτό ήταν και το λάθος μου εκεί ήταν που με βοήθησε η εμπειρία του Μαθά που με καθοδήγησε και με μύησε στον τρόπο και στο πως, δεν ήτανε τίποτε άλλο από την ηρεμία και μόλις χαλάρωσα τις αισθήσεις μου και έδιωξα το άγχος κατάλαβα ότι όλα είναι στο μυαλό μας και όχι μόνο κολυμπούσα άλλα έβαλα και το κεφάλι μέσα κάτι που αρνιόμουνα μέχρι εκείνη την στιγμή και ήταν υπέροχα αύξησα τον χρόνο παραμονής μου στο νερό και έφτανα και τα 50 λεπτά , το σώμα μου δεν κρύωνε ένιωθα υπέροχα αλλά πάντα πρόσεχα να μην υπερβάλω και να μην πλησιάσω στα όρια μου. Το ποιο δύσκολο σημείο των προπονήσεων είναι το ντύσιμο το μετά την έξοδο από το νερό, αφού έβγαινα από το νερό και όλα ήτανε καλά έκανα το κρύο μου ντους, μετά πήγαινα στο αυτοκίνητο μου να ντυθώ, εκεί καταλάβαινα (κυρίως τον πρώτο καιρό) ότι όλο μου το σώμα ήτανε μουδιασμένο από το κρύο και με υπερπροσπάθεια κατάφερνα να ντυθώ, μετά δεν πρέπει αμέσως να μπεις στο αυτοκίνητο η στην ζέστη αλλά να περπατήσεις η να κάνεις τζόκιν για να επανέλθουν οι αισθήσεις και αυτό μου το έμαθε ο Μαθάς και είχε απόλυτο δίκιο, μετά πήγαινα στην καφετέρια της Παλίρροιας για να πιω μία ζεστή σοκολάτα , εκεί άρχιζε το μαρτύριο του κομπρεσέρ μπρ για τουλάχιστον μισή ώρα έτρεμα στις αρχές σαν το ψάρι ως που μετά την σοκολάτα ( η Παλίρροια κάνει καταπληκτική σοκολάτα) το σώμα εξισορροπούσε και για όλη την υπόλοιπη ημέρα ένιωθες μία καταπληκτική ευεξία. Οσες ποιο πολλές προπονήσεις έκανα και όσο προχωρούσαν οι μέρες το σώμα μου συνήθιζε και έφτασα στο σημείο το μαρτύριο του κομπρεσέρ πλέων να μην υφίσταται.. Στον Αγώνα τώρα , φτάσαμε στις 11πμ με υποδέχτηκε ο φίλος συναθλητής μου ναυαγοσώστης Νικόλας Ρεπανάς που ήτανε και η ψυχή και η καρδιά της διοργάνωσης και μαζί με τον Χάρη Μπέλιο τον πρόεδρο της Ε.Ε.Ν. ΤΩΝ Βαγγέλη των Γιατρό Θάνο και άλλους ας με συγχωρέσουν που δεν θυμάμαι τα επίθετα τους έδωσαν στην διοργάνωση τον καλύτερό τους εαυτό. ?ρχισαν να καταφτάνουν και οι άλλοι συμμετέχοντες από όλη την Ελλάδα, όλοι γνωστοί και φίλοι από άλλους μαραθώνιους αγώνες κολύμβησης και κυρίως τον χώρο του υγρού στίβου, είμαστε όλοι μία οικογένεια και πάντα μεταξύ μας δεν υπάρχει ανταγωνισμός γιατί σκοπός όλων μας είναι ο τερματισμός και κυρίως να περάσουμε καλά. Ιδιαίτερη μνεία θα ήθελα να κάνω σε κάποιες ιδιαίτερες συμμετοχές και ας με συγχωρήσουν οι υπόλοιποι φίλοι μου και είναι αυτές των δύο αθλητών Ολυμπιονικών των Α.Μ.Ε.Α Πατεράκη Νίκου και Κωστάρη Σάκη που όπως και σε πολλούς άλλους αγώνες μας μαθαίνουν την ζωή δίνοντας σε όλους μας δύναμη αισιοδοξία και κουράγιο το ίδιο και ο Καρακυριαζής Κυριάκος που απέχει εδώ και 7 χρόνια από την κατάρα των ναρκωτικών και με τις αξιόλογες συμμετοχές του έχει τιμήσει τα Ελληνικά χρώματα. Ακόμα θα ήθελα να σταθώ στις συμμετοχές της Αθηναίας Ψιλόλιγνου Σοφίας της πρώτης Ελληνίδας που κολύμπησε την Μάνχη και μάλιστα δύο φορές , τον Γιώργο Μαθά του πρώτου Ελληνα που κολύμπησε την Μάνχη , του Πολύζου Αρη που πέρασε την Μάνχη , του Παπαρνάκη Θανάση που πέρασε το Γιβραλτάρ και έχει το ρεκόρ διπλού διάπλου του Τορωναίου , του Ξανθόπουλου Θανάση βασιλιά του Τορωναίου τον κολύμπησε 26 φορές και τερμάτισε τις 21 και τέλος του Τσέχου καθηγητή του πανεπιστημίου του Πίλσεν και συνδιοργανωτή του εκεί αδελφού αγώνα υψηλού ψύχους, και που μας τίμησε με την παρουσία και το σεμινάριο που μας έκανε για την αντοχή του ανθρώπου σε χαμηλές θερμοκρασίες. Ολοι ήταν υπέροχοι και όλοι τερμάτισαν και αυτό αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος άμα θέλει μπορεί. Κόπηκαν και οι Βασιλόπιτες της Ε.Ε.Ν. και της Ν.Α.Β.Ε. γίνανε και οι απονομές σε μία υπέροχη ατμόσφαιρα και όλοι μας φύγαμε ικανοποιημένοι και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για την επόμενη χρονιά.

Κατραντσιώτης Δημήτριος (jimani) Από Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής.