18ος ΔΙΑΠΛΟΥΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΥ - ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟ JIMANI 2-ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2006

Έγινε ο 18ος διεθνής διάπλους του Μεσσηνιακού κόλπου, ένας όμορφος και δύσκολος αγώνας 30 χιλιομέτρων, που ξεκινάει από την πανέμορφη Κορώνη και τερματίζει στην εξίσου πανέμορφη Καλαμάτα. Ένας αγώνας πρόκληση και πρόσκληση για κάθε μαραθώνιο κολυμβητή και φίλο της μαραθώνιας κολύμβησης που αν δεν τον ζήσεις είναι σαν να μην κολύμπησες τίποτα, ο δεύτερος αρχαιότερος διάπλους μετά από αυτόν του Τορωναίου και από τους πιο γνωστούς παγκοσμίως. Έτσι το αποφάσισα και εγώ, 3 ώρες προπόνηση την ημέρα διατροφή και υπομονή με λίγη δόση αγωνίας για το τι θα αντιμετωπίσω και η ώρα έφτασε, μετά από ένα κουραστικό ταξίδι 15 ωρών από Θεσ/νίκη - Κορώνη έφτασα στον προορισμό μου και πραγματικά η υποδοχή μου ήταν εγκάρδια από τον πρόεδρο του διοργανωτή ναυτικού ομίλου Καλαμάτας τον ακούραστο Κακαλίκα Δημήτριο ψυχή του διάπλου που με έκανε κατευθείαν να αισθανθώ οικία. Η φιλοξενία από τον δήμο Κορώνης στο πανέμορφο ξενοδοχείο Πύργος Ζάγκα και το εστιατόριο Συμπόσιο με τα ωραία φαγητά και τους περιποιητικούς υπαλλήλους . Παρασκευή απόγευμα γίνεται η κλήρωση για την συνοδευτική βάρκα του καθενός μέσα σε μία εγκάρδια ατμόσφαιρα με την παρουσία τον τοπικών αρχών και συνοδεία πλούσιων σε υδατάνθρακες τροφών που θα μας γεμίσουν ενέργεια για την επόμενη μέρα. Δυστυχώς όμως το μόνο αρνητικό στην διοργάνωση δεν άργησε να μου στοιχίσει τον ύπνο, άλλαξε λοιπόν η τοποθεσία εκκίνησης και αντί για Καλαμάτα Κορώνη ο αγώνας θα ξεκινήσει από Κορώνη για Καλαμάτα με αποτέλεσμα να χρειαστεί να πάμε τα αυτοκίνητα μας στην Καλαμάτα όπου θα διανυκτερεύσουμε μετά τον αγώνα έτσι εγώ έκανα το δρομολόγιο των 51 χιλιομέτρων άσχημου οδικού δικτύου μετά την κλήρωση και δυστυχώς μου στοίχισε την επιστροφή μου από Καλαμάτα με το ιχ. του συνοδού μου πολύτιμες ώρες ύπνου, φτάσαμε 2,30 την νύχτα και ξυπνήσαμε για τον αγώνα στις 5 το πρωί για πρωινό και 7 η ώρα εκκίνηση. Αποζημιωθήκαμε από την υπέροχη ανατολή του ήλιου που έδινε ένα υπέροχο χρώμα στην υπέροχη Κορώνη και το κάστρο φάνταζε ζωντανό πάνω από τα κεφάλια μας. Ο καιρός δύσκολος κόντρα αέρας ,βλέπω το βαρκάκι μου δυστυχώς πολύ μικρό, μέσα ο αδερφός μου πρώτη του συνοδεία και η αγωνία του εμφανή , ξέρει ήδη ότι θα αργήσουμε πολύ του μίλησα για 13-15 ώρες, πραγματικά μεγάλη η συμβολή των συνοδών που ταλαιπωρούνται ανελέητα σε όλες τις καιρικές συνθήκες πάνω στις βάρκες και μαζί με τους βαρκάρηδες είναι το Α και το Ω μιας πετυχημένης διάπλευσης. Η εκκίνηση δόθηκε και οι 9 κολυμβητές ξεκινήσαμε με αισιοδοξία και πίστη, δυστυχώς όμως εγώ δεν ήμουνα στην καλύτερη μου και αυτό δεν άργησα να το καταλάβω κρύωνα ενώ με την πρώτη κιόλας τροφοδοσία άρχισαν αναγούλες οι οποίες και συνεχίστηκαν και στις επόμενες δύο και όταν είδα και ότι μετά το τρίωρο είχαμε φύγει πολύ από την πορεία μας και το gps καρφώθηκε στα 25 χιλιόμετρα θεώρησα τον αγώνα λήξαν για εμένα γιατί και μαθηματικά πλέων δεν θα προλάβαινα να τερματίσω και εγκατέλειψα αξιοπρεπώς με την έκφραση Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΣ ΜΕ ΝΙΚΗΣΕ, χαράς ευαγγέλια για τον βαρκάρη και τον συνοδό μου που γλίτωσαν την ταλαιπωρία. Οι άλλοι συναθλητές μου συνέχισαν και τερμάτισαν μετά από 9 και 11 ώρες διαρκούς πάλης με τα υπέροχα νερά του Μεσσηνιακού , μόνο ο Νίκος μετά από παλικαρίσια προσπάθεια 10,30 ωρών σταμάτησε αφού και αυτού η πορεία ήταν τελείως λάθος. Το βράδυ η παρέα των 4 Ελλήνων και 5 ξένων αθλητών ξανάσμιξε στις όμορφες εγκαταστάσεις του ναυτικού ομίλου Καλαμάτας όπου και έγιναν οι απονομές στους συμμετέχοντες σε μία λαμπρή τελετή παρόντων όλων των τοπικών φορέων . Από τα κλου της βραδιάς η τούρτα και τα κεράκια που έσβησε λόγο γενεθλίων ο Ούγγρος φίλος μας και από τους καλύτερους μαραθώνιους κολυμβητές Αττίλα Μανυόκι που τιμήθηκε δεόντως από τον Ν.Ο.Κ. αλλά και όλους εμάς τους συναθλητές του με το ζεστό μας χειροκρότημα και την υπέροχη φωνή της νοτιοαφρικάνας αθλήτριας Carina . Έτσι σιγά σιγά φτάσαμε αισίως στο φινάλε του 18 διάπλου. Το μόνο που μου έκανε αρνητική εντύπωση ήταν η μη ενεργεί συμμετοχή των πολιτών κατά την άφιξη των αθλητών σε έναν αγώνα δύσκολο και εντυπωσιακό παγκόσμιας εμβέλειας, παρά την άρτια διοργάνωση και την προσπάθεια που κατέβαλαν οι διοργανωτές ο Ν.Ο.Κ. με τον ακούραστο πρόεδρο του τον Κακαλίκα Δημήτριο. Ραντεβού του χρόνου και ελπίζω να είμαι και εγώ ξανά εκεί γιατί η πρόκληση παραμένει και του χρόνου θα την εκπληρώσω , πρώτα ο θεός.