Αφοσιώθηκα στη γη και στο σχολείο με μια φάρμα.

Με τη δύναμη του χεριού μου έχτισα φράχτες και αποθήκες.

Προσπαθούσα για το καλύτερο και αυτή η προσπάθεια με ανάλωνε.

Αλλά όλα εδώ είναι καλά, καθώς εγώ αφιερώνομαι

δεσμευτικά στη θάλασσα.

Λοιπόν δώσε μου το δέλεαρ της μεγάλης, ανοιχτής θάλασσας.

Με κανάλια να διασχίζω και έναν μαραθωνοκολυμβητή να του

παρέχω πλοήγηση απανεμιάς και το φορτίο μου θα σηκώσω

καθώς χαλυβδώνουμε τους εαυτούς μας ελεύθερους στην

φροντίδα του χεριού του Θεού που μπορεί να καθοδηγεί

εσένα και εμένα.

Μια μέρα όταν ο άνεμος φυσά άγρια από τα δυτικά

και ο μαραθωνοκολυμβητής σου είναι εξουθενωμένος, έχοντας

δώσει το άπαν των δυνάμεών του

Τότε θα σκεφτείς όλες αυτές τις νυχτιές όταν μελετούσες τους χάρτες

και αυτά τα γράμματα τα ατελείωτα βαθιά μέσα από

τις καρδιές τους

και πολλών η σκέψη σου τρωει το μυαλό

καθώς αναρωτιέσαι για την κάθε κίνηση μια λύση να βρεις.

Είναι έτσι όπως φαίνεται; Μπορείς να φτάσεις μέσα του βαθειά;

Υπάρχει ρότα για την παραλία, να πας με την βοήθεια της

παλίρροιας;

Τώρα όταν οι πλοηγοί βγαίνουν με το τέταρτο του φεγγαριού

Και καθώς μια καινούργια σεζόν αρχίζει τις μέρες του Ιουνίου

Ο ΝΤΑΝΚΑΝ και ο Φρέντ δεν θα ριψοκινδυνέουν πλέον

Και ο Μπάζιλ και η Άννι θα μένουν στην παραλία.

Επειδή το σώμα μου επέστρεψε στο χώμα αυτής της γης

Και η γυναίκα μου και ο γιος μου χάϊδεψαν το κρύο μου χέρι

μετά θα επιστρέψω εκεί από όπου ήρθα επάνω στην

στροβιλιζόμενη παλίρροια.

Αλλά θα σαλπάρω προς την τελευταία μου κατοικία

μόνος.

Έτσι, όταν η αρμύρα είναι στο πρόσωπό σου

Και ο άνεμος καλεί το όνομά μου

Εγώ θα είμαι εδώ στο πόστο

μου, στη θέση μου στο

πλεούμενό μου

Επάνω στο

Mary Mayne.

1η Μάρτη 2005